Serdar Tanrıverdi

Size yazdığım en anlamlı mektuptu yalnızlığım. Kahveyi şekersiz içmeme benziyordu her şey, tek kişinin yanındayken sadece , şekersiz kahve içtiğimi fark etmiyordum. Bir şeyler hep diğerlerine benziyor. Diğerleri öbürlerine,öbürleri de…

Ruhsal bozukluklarım var, kimsenin elinde olamayan ben, sevilmeyi hak ettiğimi de zannetmiyorum. Red edilmemiş olmam , kabul edildiğim manası taşımıyor da . insanların kısa ve kaçamak cevapları öyle yoruyor ki…

Ben geldim,kendimle geldim. Düşlerimin ağırlığından kaçıp ta geldim.Sözlerimin hiç bir noktasında virgüle teşebbüs etmemem gerektiği halde. Kendimden çıkıp bulamamışlığımın açıklığında, kollarımı geçmişe kocaman kapatıp,sözlerimin altını çizmek yerine,tekrar edip üzerini çiziyorum.…

Balık pazarının bir köşesinde bırakılmış hali, buluruz belki yollara düşen özü-gür ruhlarımızı sessizliğe bırakırız belki, belki düşeriz, belki belkilere gebe kalır evladiyelik bir geleceği tetikleriz Yangın kendi kıvılcımlarımın sesinden, Sessizliğin…