Genç Yazar

İnsan aslında en çok da kendi düşüncelerine tercüman olamıyor…Öyle bir an geliyor ki kendine bile itiraf edemiyor bazı duygularını..Tek yaptığı kaçmak.Belki en kolayı da bu..Anlaşılmaktan,hislerinden kaçmak.Kafasında milyonlarca soru beynini kemiriyor…

Hayat karşımıza ne çıkartır bilmeden yaşayıp gidiyoruz.Umursamadığımız biri gün geliyor hayatımızın öncelikleri listesine yazdırıyor ismini ya da tam tersi canımın en içi dediğimiz insan bir anda  hiç haline geliyor bizim…

”İçinden geleni söyle kalırsa yazık olur ” diyor şarkıda bence yazık olmaktan çok beynini kemiriyor insanın… İnsan bence konuştuğu kadar değil sustukları kadar olgunlaşıyor,büyüyor,gerçeklerle yüzleşiyor..Ve çok zaman sonra anlıyor yalnızlığın…

Kırılıyor insan… Her ne kadar karşısındaki kişinin ne halt olduğunu bilsede kırılıyor işte insan… Güvenini kaybediyor sadece o kişiye olsa iyi her şeye,herkese,yaşanmışlıklara,yaşanacaklara,keşkelere,neyselere… Kıran hiç kırılmaz mı acaba ki o…