Zeynepbilge

Gözümden yanaklarıma süzülen ıslaklığı keskin rüzgar siliyor yine. Öyle bir an geliyor ki nefesi bile çığlık atmak istiyor insanın. Gel gör ki bağıra bağıra susmayı öğretiyorlar sana. Öğreneceksin sende. Büyümek…

En çok mutluyken özlüyorum seni. Burnumda nikotin kokulu parfümün. Kulağımda eski bir plak. Sevmiyorum insanlari. Eksik kalıyor gülüşlerim. Saçlarımdaki kırıklar kalbimin parçalarına dökülüyor. Ah bu yazılanların mürekkebi kurusun. Her satır…