Ama hala belki var içimde. Belki olur. Belki yaparsın, yapacaksın diye.. Belki bir güç yardım eder. Belki.. Belki.. Belki.. Yine pişman oldum ve galiba yenildim. Köşeye sıkıştım. Ve zavallı gibi beni buradan bir gücün çekip çıkarmasını bekliyorum. Hiçbir zaman kendim yapmadım kurtarmayı kendimi. Halen yapmamakta diretiyorum aslında. Ama yinede ”Belki”lerim tükenmesin istiyorum.
Yine ”KEŞKE” dememek için gidiyorum. Ümit kesme içimdeki, sana söylüyorum !
