Gemiler kalkıyor şimdi o ıssız rıhtımdan.
Anlam kazanıyor kâğıtlara karalanmış hayaller.
Sessizlik her zaman sükut anlamına mı geliyor?
Yoksa rıhtımda çıkacak son fırtınanın habercisi mi oluyor?
Koca arazide tek kalan ağaç misali bu.
Yalnızlığı gün geçtikçe daha da büyüyor.
Ne zaman gelir, sorma vaktini,
Bu garip de yasaklı, meçhule yaşıyor.
Rıhtımına çekilmiş hergün başka bir beden.
Yalnızlığa düşmüş, hergün başka bir sebepten.
Sorma ey gönül, bu garip de bilmiyor,
Ne zaman gelir fırtına, o gaiplerden.
