bir aşk yükseldi dudaklarımdan

gidersen ne yaparım dedim

dua et dedi

ediyorum …

soğuk bir yaz gecesiydi,titriyordum.eskilerden bir şarkı çalıyordu ve ben seviyordum.önce ıslıklar duydum uzaktan.işte dedim bu onun ıslıkları sonra sesler ve pencerenin ordan bir adamın küfürleri…ne berbat şey bu küfür derken bilmiyordum.saatler geçti.yapayalnız ve beşinci katındaydım apartmanın.cin ve periler o gece rahat bırakmışlardı beni belki de acımışlardı.önce kahkahalar attım.kendimle dalga geçtim.olgunluk muydu?bilmiyordum.o zaman sadece seviyordum.ellerim titriyordu.kahvem hala sıcacıktı.onu avuçlarımın arasına aldım ve iç seslerimi duymamak için şarkıyı mırıldandım;ama nedense sustum ve o başladı konuşmaya.olabilecek bütün ihtimalleri serdi önüme.sen aşıksın anlamazsın dedi.gözlerim dolmadı;çünkü ben istediğim zaman ağlayamıyorum.bunun yerine hırıltıya benzer sesler çıkardım.deli inancı var bende bir umut ettim mi yıldızlar bile yolumu yakamaz hatta yıldız olur umudum;ama öyle olmadı işte.karanlığa karanlık katan fısıltılar beni benden aldı ve az öteki tabancayı elime aldım.işte bu kadar dedim.yine de içimde çok küçükte olsa ya seviyorsa ihtimali vardı.pencerenin yanına gittim.bir elime de kahvemi almıştım.daha önce hiç ölüm görmemiştim;ama okumuştum ve hepsi içimi okşuyordu.aşağıda bir kahve vardı ve saat on ikiye geliyordu.yine de orası doluydu.çocukken yaptığım gibi acaba ne dertleri var,aileleri nasıl,ne iş yapıyorlar,düşünceleri nasıl gibi bir sürü sordum kendime.bunları düşünürken arada bir kahvemi de yudumluyordum.şu ana kadar intihar edenleri korkak kategorisinde alanlarla hep aynı cephedeydim;ama o an farkıydı.o ses kafaın içinden bana seslendi.o güne kadar onunla yaşadığımız bütün kötü şeyleri önüme koydu.titredim.nefesimin boğazıma dizildiğini gördüm.tabancayı elime aldım.hayır dedim kendi kendime benim için umut yok.o asla beni sevmeyecek,ben çok kötü biriyim zaten.yere düştüm ki bu tamamiyle kasıtsız oldu.hayatımda hiç titremediğim kadar titredi ve kahveden mi yoksa dünyanın bilmem neresinden mi geldiğini bilmediğim bir ses bağırdı.Allah her şeye kadirdir dedi.sonra dudaklarım yavaşça kıprandı.başını ellerimin arasına aldım.ağlıyordum işte vve dudaklarımdan bir aşk yükseldi.Allahu ekber dedim.bildiğim dualar dudağıma kendiliğinden geldi ve rüzgar içime esti.tabancayı kenara attım.ağlıyordum,kurtulmuştum.yere kapandım.bedenimden çok o gece yüreğimle secde ettim.titreyişim geçti.Allah’ın beni ne kadar sevdiğini anladım,O’na sığındım.ve aradan uzun zamanlar geçti.yine acı çektim ve yine Allah yanımdaydı.o gitti,ben hep dua ettim.Allah hep yanımda oldu…