Hayatı, bizim de gözümüze sizin de gözünüze hoş gelen renklerle seyre dalmayı tercih etmiş bilge kusura bakmasın.
Gencin cebindeki son parayı harcadığı için mutlu edemediğimiz dilenci kusura bakmasın.
Sevgilisinin belediye otobüsünü kaçırdığı için geciktiği buluşmaya soğumayan meyve suyuyla o genç kız kusura bakmasın.
Ekranlarının çehresi zaman çöplüğüne dönen bir toplum kusura bakmasın.
Her zaman merak etmişimdir, Japonların teknoloji merakı nereden gelir?
İngilizlerin de sanayiye olan merakını…
Senin merak ettiğin hiç mi bir şey yoktu Kahveci Mahir amca? Bilirim çok meraklı bir milletin ferdiyiz. Dünyayı dize getirecek icatlarımız…
Bir konuyu ele almak için bir başlangıç noktasına gerek mi duyalım yani. Sonrasında bitiş noktası da lazım olursa…
Çeviri bir romanla hayatın değişmez boşa kürek sallama. O da gerek tabi. Gerek olduğu kadar….
Aldıkları türevleri köhne ideolojilere kurban etmişler. İşte onlar rehberini kaybetmiş bir turist gibi kalıyor camekanlarda. Ya diğerleri… Onların da iki adımda bir düştüğü ofsaytlar. Bu maçlar eskisi kadar hiç de zevk vermiyor artık.
Süte su katan sütçüler gibisi…
Bütüne bakıyoruz bir sanatkar tedirginliği…
Bu kitapların bir gün işe yarayacağını biliyordu bir zamanlar yurdum liselerinden bir son sınıf öğrencisi. Sen adını boş ver, tek yaptığı kitap okumak bir de varsa yakınlarda bir çay ocağı zevki…
Şimdi girmeyelim birbirini sevmeyen insanların bakışlarının türlerine. Çok çekti ülkemiz dış kuvvetlerden. Tamam da bir yere kadar. Peki sonrasını yani şimdisini nasıl açıklayacaksın. Paranoyak şizofren mi olmamızı istiyorsunuz icabında.
Tuttuğumuz takımın en son transferi her maçta gol atsın istiyoruz.
Birileri size şiirler yazsın istiyorsunuz.
Şu gerçeği de unutma ama; bir batılı bir Türk kadar hissiyatlı şiir yazamaz.
Sevip de kavuşamayanların sayısı bizde daha fazla çünkü.
Sevip de sevdiğini söyleyemeyenleri de unutma.
Dilencilerin dilenmesine sebep olacak bahaneleri kaldıralım.
Dua edelim buluşmalar gecikmesin.
Bir millet nefes alacak.
