Kayıt Ol
Oca 7, 2014
1676 Views
0 0

Çekemedim Bulutları Kendime

Written by

Siyah bir yıldızın altından yürüyerek geçtim

Bulut Resim

Gözlerim kapanıyordu

Kalan harflerimle anlamsız cümleler yazdım gökyüzüne

Zor tuttum ellerimle kapanmakta olan gözlerimi

Sabahın koynuna uzanıp öylece kalakaldım

Yavaşça süzülerek akıp gitti önümden bir yağmur damlası

Zorlamaya gerek yoktu

Çekemedim bulutları kendime

En altta kalan taşlar gibiyim

Kurtarılmayı bekliyorum bir çocuk tarafından

Ve denize atılmayı

Salıverdim tüm duygularımı başka insanlara ve hayvanlara

Bomboş ve upuzun bir kıyıda

Dalgaların üzerimi örtmesini istiyorum

 

Bomboş bir cadde boyunca

Yerlere düşen

Sonbahardan kalma kurumuş yapraklara

Basmadan yürümeye çalışıyorum

Sadece ses çıkmasını istemediğimden

Sesler bazen boğuyor beni

 

Ellerimde bir kuşun kanatlanmasına şahit oluyorum

Zaman saatlerden çıkarak

İçimde bir yerlere yeni bir şehir kuruyor

Denizi ve martıları olan bir şehir

Dağılmış yıkılmış bir şehir

İsmi korkunç sayılardan oluşan

İsmi beni korkutan bir şehir

 

Çırılçıplak bir kar yağdı yine

Bir nehirden geçiyor ruhum

Kalabalık ve derin bir nehir

Deliremem bu saatte henüz çok erken

Vücudumu titretiyor güneş

Güneş bile vücudumu titretiyor

Adını henüz koymadığım bir nehirde

Sadece garip ruhlar dolaşıyor etrafımda

Kaybolmaya yüz tutan ruhlar

Benim gibi

Avatar

Latest posts by Bay Golyadkin (see all)

Article Categories:
Şiir

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.