Çıkmaz sokakların soğuk,ücra köşelerinde
Yalın ayak bıraktığım sevdam kollarını açmış,
Çocuk çocuk büyüyerek bana koşuyor..
Sızlayan yaralarını sarmış,hayaller yaratmış..
Yepyeni umutlara adım atmış,anlamış.
Sokak sokak,deniz deniz,dalga dalga..
Sessiz sessiz dolaşmış,kapılar çalmış.
Sanki içinde bir şeyler kıpırdamış, bana mı anlatmaya gelmiş?
Vazgeçmedim demeye..
Uzakları tekrar tekrar özlemeye mi gelmiş?
Hayat sevdama umutlar mı vermiş?
Hani en büyük nimet kedermiş anlamaya neşeyi..
Peki kim dermiş anlamayacaksın her şeyi?..
Anladığını zannedip başladığında yeni sevmelere
Yeniden sevmemeyi özleyeceksin.
Belki bitecek,belki yeniden dünyaya geleceksin..
Kim dermiş ölüp,her şeyi mahvedeceksin?
Kucak kucak gelmiş sevdam..dolu dolu gelmiş..
Bir yürek dolusu gelmiş.
Kürek kürek,balta balta kırmaya yarın planlarımı..
Kökünden söküp atmaya..
Ne yani?.. Almaya mı gelmiş geride kalanlarımı..?
Daha kaç kere sevecek? Kaç kere heder oldum diyecek kalbim?
Peki ya hayaller?.. tekrar tekrar denize mi düşecekler yağmur damlaları gibi?
Kaç kere inanıp seveceğiz dünyanın yalanlarını?..
Aşık gibi..
Kaç kere soracağız “ne zaman döneceksin?” diye..
Sevda kapıyı çaldı,özlemler yüreği sardı..
Tüm gerçekler bir masala daha daldı,
Hikayeler dünden raflarda..
Ne çocukça sevmek kaldı.. ne çocukluk kaldı..
Ne de bir çocuk hayallerimde..
Gel, hoş gel sevdam..
Tekrar tekrar gel.. masal masal gel..
Yüreğime sığ,hayallerimden taş.
Sokaklarımda dolaş,çocukluğuma darıl..
Bana aşk gibi..yine sarıl..
Beni dünyaya yine bağla..
Yine aşık olayım,inanayım sana..
Dünleri düşüneyim..unutayım seninle bugünlerimi.
Sevişlerimdeki sevinçlerim..
Sevinçlerimdeki gülüşlerim..
Gülüşlerimdeki umut dolu hislerim..
Hepsi sen ol.
Geçen günlerim ol,dünlerim ol seveyim tekrar..
Çocukluğum ol Sevda.. çiçek gibi kokayım..
Cennet gibi olup,öylece kalayım.
Kalbim küçücükken sevdiğim gibi seveyim..özleyeyim.
Artık dönemeyeceğimi bilsem de
Hatıraları masumca anımsayıp
Kara kara düşüneyim.
