Dervişim Bir Şey Sorabilir Miyim?

-Dervişim bir şey sorabilir miyim? Merak ediyorum eşiniz tarafından sevildiğinizi nasıl anlıyorsunuz? Ben sevilmediğimi anlıyorum. Bana bu konuda yardımcı olur musunuz?

-Peki, öyle ise can dostum mesela ben eve gelirken, eşimin suratı asık olur yemeği hazırlamaz, ben hemen mutfağa koşarım, öylesine güzel bir yemek yaparım ki yiyen parmaklarını yer, lakin eşim yemez aç kalır sabaha kadar, kıvranır. Dinlersen anı ayrılık kapısını aralıyor sanki. Ben, buna izin verir miyim dostum. Ben eşimden uzak düşen kişi olarak, kendimi sanmadım hiç. Bendeki gönül kulağı, aşkın nuru onda yok, o birleşmeyi tenle bilir, ben gönülle bilirim. Tenle sarılmaya izin gerekirken, gönülde sevmek için kimseden izin almaya gerek yok. Ben kendimi veya o kendisini testiye doldursa, denize dökse ne kadar yer kaplar denizde? Bilen yok tartan yok. Rabbim kaldıracağım taşıyacağım kadar yük verdi bana. Lakin eşim Rabbimin verdiğinden başka yükleri yükledi kendisine. Ben aşkın sırrına ermek için ucu bucağı olmayan denizinde, okyanusunda yüzerken onunla umutla yüzdüm o korkuyla benden aşktan kaçtı.

-Dervişim siz bu halde sevildiğinizi mi sanıyorsunuz?

-Sevilmek ne demek? Aşk dururken aşkla olunması gerekirken, aşkla sevmeyen bunu düşünsün. Akıl mantık aşkla yan yana olmayınca sen şimdi bunu böyle sandın. Gönül yanmaya koşarken, akıl yanaşamaz yanaşmak istese de, yanmak akla göre değildir. Aşk her daim ümide götürürken, akıl bu yönde yanmakta kaçarak ümitsizliğe sevk eder bu nedenle aşk gelince aklı kovar yerinde. Aşkla olan yolundan dönmez, akılla giden bir süre sonra döner terk eder. Aşk kendi yaratanın Allah C.C. olduğunu bilir, yanlışa götürmez, yolda bırakmaz kendisiyle hakka yürüyeni yolda terk etmez. İçinde ne varsa olduğu gibi verir saklamaz. Ben aşkla olduktan, bunlarla hakla olduktan sonra sevilen kim sen karar ver.

-Aklımla karar verirsem olmaz, ancak senin gibi gönlümle karar vermeliyim lakin ben buna da sahip değilim ki!

-Öyle ise aşk kapını çalınca, gel kapımı çal, bana cevabını ver.

Mehmet Aluç