Kayıt Ol
Şub 11, 2014
1577 Views
0 0

Dilek

Written by

Benim öyle çok büyük beklentilerim olmadı hayattan
Bir sürü oldu ama asla büyük değillerdi,değiller.
Mesela ben en çok elmanın da beni sevmesini istedim
Sevmesi şart değil dedi Nazım ama ben sevmeli dedim
Sevecek,sevsin.
Gökyüzünü maviye boyamışlar 
Ben de maviyi severim ama en çok gün batımı güzel
Bir de yeni gün doğarken
Turuncu daha güzel gökyüzü
Gökyüzünü maviye boyamış Tanrı 
Ama ben turuncu olsun istedim hafif kırmızıyla karışmış
Denizlerde çok dalga olmasın
Yerde çakıl değil de kum olsun
Ayaklarıma taşların batmamasını istedim
Bir de yengeçlerin ısırmamasını
Denizden korkmamayı diledim hep
Küçük kızlar futbol oynarken mahallenin küçük delikanlıları ip atlasın istedim
Ne var ki biz de onlar gibi futbolu iyi oynayabiliriz
Ben küçükken erkek arkadaşlarımla hep top oynardım kapı önünde
Çok eğlenceli
Büyük şehirlerde yaşamak gibi bir hayalim olmadı hiç
Ben küçük bir şehirde büyüdüm,sıcaktı
Ama daha küçüğünü istedim hep
Kasaba da değil köy gibi
Ama bütün büyük şehirleri görmek istedim
Gezmek hepsini.En çokta Paris’i
Ama tek başıma değil ve şimdi değil
Bir pastanem olmasını istedim en çokta 
Bütün pastaları,kurabiyeleri annemle yapmak
Hiç satmasam bile her gece sonunda geniş ailemi evime toplayıp çayla onları yemek
Bu bir hayal ve gelecek getirsin bana
Arabam olsun hiçbir zaman istemedim,isteyeceğimi de hiç sanmıyorum
Dolmuşa binmek çoğu zaman eğlenceli,bir sürü insan var çünkü orda
Hep koşuşturma
Ama şöförleri sevmiyorum
Yürümek hepsinden güzel tabi
Acelem olursa da koşarım ya da bisikletim olsun
Hava hiç kış olmasın istedim bir de çok sıcak yaz
İlkbaharın en çok kelebeklerini sevdim
Ama hep mevsimlerden sonbahar olsun istedim
Ama hiçbir baharımın son bulmamasını
Yağmuru hiç sevmedim
Bu yüzden yağmuru görünce şemsiyesini açanlardanım
Siz yağmurda yürümeyi sevin 
Ama şemsiyesiz.
Bide ben bu hayatta kendimi en çok çocuklara adamak istedim
Sonra öğretmenliği seçtim
Çünkü çocuklar çok güzeller,onlar hep gülsün
İyi yada kötü farketmez ben her insanın gülmeyi hakettiğini düşündüm hep
Gülsünler istedim,ağlamak güzeldir dese de Sezen inanmayın ona
Ağlamak kötü,gülmek iyi.
Uzun uzadıya giden ve kendimi asla durdurmak istemediğim yazılar yazmak istedim
Kaybolmak istedim her satırda
Cemal’i tanımayı çok istedim bir de keşke hiç ölmeseydi dedim
Çünkü o iyi bir adam,güzel bir adam
Ve ben keşke yalnız bunun için sevseydim onu
Bir sürü kitabım olmasını isterdim
Ama roman falan değil çünkü ben roman okumayı sevmem
Sürüklenmeyi de sevmem
Ben sadece şiiri sevdim
Çünkü en büyülü kitaplar her zaman kapağında şiir antolojisi yazandır benim için
İlk Orhan Veliyle tanıştım en çok onu okudum
Nazım’a hep Pirayeyi bıraktığı için kızdım ama onu çok sevdiği içinde hep kıskandım
Turgutla göğe bakanlardan oldum hep
Atilla İlhan,İlhan Berk,Edip Cansever,Ece Ayhan..Bu insanlar çok güzel
İkinci yeniyi hepsinden çok sevdim ben bu yüzden
Hayatlarını okumaktan çok yaşamak istedim
Şiiri herkese sevdirmek,onlar gibi
Sonra ben şarkı söylemeyi çok isterdim
Sesim güzel olabilseydi şayet
Koskocaman bir aile içinde büyüdüm
Ve ben hep daha da kalabalık olmak istedim
Ailemi hiç kaybetmemek en büyük dileğimdir.
Mutlu son yoktur derler ama ben hep en mutlusunu yazmak istedim
Mutlu bir aşk istedim
Sonsuz.
Sevdiğim adamla olmayı,büyümeyi,yaşlanmayı
Ama en çok sol omzu sadece benim olsun istedim.
Bir de bu yazımı hiç bitirmemek
Ama bitti. 
Her güzel dilek gibi.
Ama bazen bitmez,bitmesin iyi dilekler.

Avatar

Latest posts by Esra Ekşi (see all)

Article Categories:
Şiir

Comments to Dilek

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.