Dön gel,bırakmamak üzere

Neler oluyor bana böyle ? Neler yapıyorum? Büyüyor muyum yoksa ? Hayallerimi biliyorum programlar yapıyorum belki de aşık oluyorum. Büyüdüğümün belirtisi mi bu ? Bilmiyorum. Hissetmeye başlıyorum. Damarlarıma,iliklerime,kemiklerime kadar hissediyorum. Yüzümde oluşan bir kelimeyle meydana gelen o gülümsemeyi hissediyorum,yüzümün her hücresinde hissediyorum onu. O hissi,o sıcaklığı…
Neler oluyor? Bilmiyorum.
Güzel şeyler olduğu kesin. Güzel ve anlamlı şeyler.
Nedir bu yaşadığım? Nedir bana bunları yazdıran?
Büyümek mi? Hissetmek mi ? Ait olmak mı ?
Bu soruları sormayalı uzun zaman olmuştu..
Mutlu mu oluyordum yoksa ? Herkesin ‘sen hiç üzülmez misin ya’ dediği bu kız mutlu oluyor. İçimde ki yangın yeri sönüyor. Tutuşuyorum.. Git gide güzel laflarına,kalbine,ellerine tutuşuyorum.Tutup bırakmamak istiyorum. Her sabah uyandığımda alnından öpüp ‘kalk işe geç kalıcaksın’ demek istiyorum. Hayatımdan bir parça olsun çıkmasın istiyorum. Çok bir şey istemiyorum.
Gel.
Hazır olduğun her an…
Dön ve sarıl bana.
Bırakmamak üzere…