“sen ne zaman bu kadar hırçın ve cesaretli oldun ?” sorusu üzerine hafifçe kıkırdadım.
“ ben seninle tanıştığımda saf temiz bir bardaktım ve sende küçük bir çekiçtin, gücünün ancak bana yeteceğini sanıp beni hiç umursamadan günden güne kırdın. Fakat sen hiçbir zaman o cam parçalarının sana batacağını düşünmedin. Ve bilirsin cam kesikleri çok ağrıtır ve yara izleri uzun bir süre geçmez. İşte bende sende cam kesikleri bırakacağım, herhangi bir yerine değil korkma tam kalbinin üstüne bir sürü cam kesiği açıp beni unutamamanı sağlayacağım tıpkı benim kalbimde bulunan kesikleri unutmayacağım gibi” dedikten sonra arkamı döndüm ve eve doğru yürümeye başladım. Onu orada şok olmuş bir şekilde bırakarak…
