her akşam batışında
her günün doğuşunda
yeniden batmak ve doğmak
çünkü bu dünya
her gün batar
her sabah umutla
yeniden doğar güne
her akşam kapılır siyahlara
yıldızlarını çıkartır ortaya
şiirler konuşur
herkes susar
işte bende
bu akşam yine
her akşam olduğu gibi
saat geceye ilerlerken
daha umutsuz daha acı daha sensizim
ve şiirlerimde ki her harfe her kelimeye her cümleye
seni dolduruyorum
kana kana seni anlatıyorum
biliyorum sabah olunca
bitecek bu ızdırap
uyuyunca geçiyor
çünkü hayaller konuşmaya başlıyor
şiirler susup
ve orada sen yanımdasın
her şey çok güzel
sabah da belki gelirsin diye
umutla güne başlıyorum
bekliyorum seni
her sokak her köşe başında
yoruluyorum
akşam gün batarken gelmeyeceğini anlıyorum
ve bu sefer tekrar tekrar
şiirlerim konuşuyor
ve ben bunu her gün yaşıyorum
dünya bile her gün doğup batarken
ben seni her gün içimde doğurup sonra öldürüyorum
ama işte
ben kaybettim ben yaptım
ben seni hak etmediğin
ben seni beklemediğin
ben seni altından kalkamayacağın
bir aşk bir tutku bir sevda ile sevdim
ama yine gün battı
ve sen yine öldün
ve artık ne hayallerimde
nede gün doğarken yeniden
yaşayacaksın bende
çünkü sen artık
benim için öldün
ve ölen ile ölünmez
şimdi seni
gecenin ayazına
yıldızlara teslim ediyorum
orada mutlu ol diyorum
bak yine seni düşünüyorum
ama yeter biliyorum
hakkımı da helal ediyorum
bir daha gelmeyesin diye
ne şiirlerime
ne hayallerime
nede hayatıma
şimdi gün battı
gece oldu
ve senin ecelin benim gecemde
benim için sen gelmeden
benim için senin ecelin geldi
ECELİN GELDİ BENDE
