Kayıt Ol
Eyl 11, 2014
1502 Views
0 0

Evet Güneş, Belli Olmaz.

Written by

odama sızan güneş, merhaba.

Haziran’dan bu yana

yüzüne bakmadığım güneş…

 

yazları perde açmam, bilirsin

kusuruma bakman,

umrumda olmaz.

 

istersen anlatabilirim sana

baştan söylemeli,

bu seni sevmeyişimi değiştirmez ama.

 

aydınlık günlerin zamanında

yaşamam ben.

akşam 5-6 ‘da;

güne merhaba.

 

insanların azaldığı vakit gelir,

müziğimle fırlarım sokağa

önce kızıllar

sonra karalar sarınır gök

geceleri dolanır dururum yıldızların altında

 

sen arasan bulamazsın ama beni

ben durmam kalabalık soluklarla.

benim işim yok zaten dünyayla…

yazar çizer dinler susar giderim

 

uyumak da zor gelir,

uyanmak da.

evrende kaybolmuş bir karınca gibiyim.

beni bulma imkanın

milyonda bir

 

sözlerimi de imkanımca,

tutarım.

mesela:

görmek istersen beni

çıkmaz ayın son pazarı

buradayım.

 

hep olduğum değil,

her olduğum mekandayım.

ben, bu dünyanın değil,

kelimelerin adamıyım.

 

onlarla beslenir, zehirlenir,

yakalar, ağ atarım.

elimden kaçırıp ağladığım da olur

 

zaten ne demişler:

“hayattır olur

insandır ölür.”

hep böyle bu.

 

iyisi mi sen de

hayattan da, insandan  da medet umma.

umarsan um da,

işte,

hüsran var sonunda.

 

her ne kadar

kelimelerin adamı olsam da

kelimelerden bile medet ummam.

beni onlar da anlamaz.

haliyle anlatamazlar da.

 

buna ağlayıp, kafamı dağlara vurmam.

akşamı beklerim en fazla

her aydınlığın sonu karanlık,

ne de olsa.

 

fakat ona da güven olmaz!

kararmaz mı gün,

bakarsın kararmaz.

 

bana da güven olmaz!

bulamazsın demiştim oysa

bakarsın, yolunda bulursun beni.

cesedim geçirilir önünden tabutta…

bulabilirsin son bir solukta.

 

işte,

böyle bunlar güneş.

anla.

iyisi mi sen güneşliğini yap,

ben de yolumu bulayım

uçsuz bucaksız karanlıklarda…

Latest posts by bohem zombi (see all)

Article Tags:
· · · ·
Article Categories:
Şiir

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.