Işıkları olmayan bir şehir gibiyim geceleri,
içimde, yalnızca seslerinden birbirlerini tanımaya çalışıp,
karanlıkta, tanımadıkları kişilere istemsizce çarpan,
nazik özür ifadeleri var,
Kaybettiği şeyi aramaktan vazgeçmiş, kurak, dul bir eksiklik bu,
Ne bileyim, çay içmek, denize bakmak olsa uzun ve gereksizce,
sarılıp uyumak olsa, karanlık bir gecede ışıklı bir dişiye,
yalnızca iç çamaşırları olan, yada üryan,
yada ne bileyim işte, falan… falan…