Yine sensiz geçen gecelerden birindeyim
Sensiz bir anlam ifade etmiyor artık geceler
Karanlık çöküyor içime…
Öyle bir karanlık ki umutlarımı tüketiyor
Fırtınalar koparıyor çaresiz yüreğimde
Gelmeyeceğini bile bile…
Bir umut diye çırpınıyor, çarpıyor yüreğim
Soruyorum sonra kendi kendime acaba hevesmidir? diye.
Hayır!!! Sen bende heves değildin.
Heves olsaydın çoktan geçerdin.
Anladımki sen bende nefessin ancak ben ölünce biterdin.
Her gülüşünle yangınım daha da artıyor.
Söndürülemeyecek kadar büyüyor yangınım.
Dönüp baktığımda sadece yüreğime ve gönlüme zararı olmuş yangınımın.
Ama çok masum bir şekilde…
GECELER YİNE SENSİZ
