Kayıt Ol
Haz 1, 2014
1477 Views
1 0

Gel

Written by

Bana bir gün gel.

O gün kar yağsın ellerine,

Isınmak için gel.

O gün kavrulsun ortalık yalnızlık ateşinde.

Bakışımla gül yüzüne okyanus serpeyim,

Ferahlamaya gel.

O gün ölmeye ramak kala,

Bir adım ötesi mahşer gibi gel.

Ölmüş,kendini kaybetmiş bir şehrin ortasında,

Bir avuç aşık için son sefer yapar gibi gel.

Yüreğim bir tutam olmuş,

Sen arş-ı alada bir nefes,

Ben köle bile değilken kapında,

Gönlümün sultanı gibi gel.

O gün senden başka herkes gülücükler savursun etrafa,

Sen gönlünü eğlendirmeye gel.

Yansın şu dünya,

Söndürmeye gel.

Kırdılar mı seni ?

Buruk mu kaldı yüreğin ?

Her şeyi unutmaya gel.

Acıtır sanıyorsun değil mi ?

Ben bir tebessümünü görmek uğruna,

Ömrümü ömrüne eklemeye razı bir divane.

Sen aklımın ücra köşelerine çarpan bir avare.

Acıtmaz mı sanıyorsun sensiz alınan bir nefes kadar canımı,

Şu gözlerindeki yabancılar.

Dert etme güzel gönlüne,

Bende dermanını bulmaya gel.

 

 

Kubilay Önlüel

Kendince yazan,okuyan.
Avatar

Latest posts by Kubilay Önlüel (see all)

Article Categories:
Şiir

Comments to Gel

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.