Gel çocuk!
Yatma o her ayaktan geçen merdivenlerde
Gel
Körler sokağına gidelim bir vakit
Bırakalım
Yolumuzu, sokağımızı, amacımızı
Sonra oturalım güneşi bol köşesinde
Gel çocuk
Ağlatma vicdanlı insanları
Kıyamaz onlar beton üstündeki canına
Lüzum görmez, istemezler
Üşümesin kalbin
canilerin kirlettiği sokaklarda
Oralar hayallerine dar, karanlık
Gerçekler hayallerin, kanatların, balonların
Gel çocuk!
Sen büyüyüp adam olma
Biz küçülüp çocuk olalım.
MUHAMMED KANŞIRAY
