Günler kelimelerle tarif edilemeyecek yaşantılarla doludur
Ama onun için sadece bir harf,
Hepsi bu
Artık gerçekler ortaya çıkmıştır;
Vuruyor,
Çarpıyor,
Hırpalıyor,
Ağır hasa bırakıp gidiyor
Yoktu o artık,
Öldü
Peki ya korku ve bencillik?
İnsan gerçekten çok zalim,
Nankör ve inkarcı
Şehir dert oldu ona
Zihninde çok fazla düşünce var
Ama astronomik açıdan ele alacaksak,
O da kozmik maddeden oluşmuştu
O da bir yıldızdı
Ve yıldızlara dönmek için bekliyordu
Bulutların ardına saklardı güneşi
Evrene hapsolmuştu,
Kurtulmak için acı çekmek istiyordu
Ona engel olan,
Bitmek bilmeyen,
Kafasında durmadan bağıran yabancının sesiydi