gidince zaman, kalan geriye…

Hadi omzuma yüklediklerini bir tartalım
Merdivenleri sayalım teker teker
Ne kadar çıkmışım
Ne zaman
vazgeçilmiş 
Bir sürü hikaye yazdım
Hepsini kendi ellerimle
Çoğunu sildiler
Hayatın içinde olmakla durmak aynı şey olmasa gerek 
Bir çok insanın yıkılışını gördüm
Tekrar ayağa kalkanları
Kalkamayanları da gördüm
Kendime tüm bu olan bitenin içinde bir yer edindim
İnsanları sevdim çoğu zaman
Sevilmeye muhtaçtı hepsi
Sevilmeyi istemeyecek kadar da zavallı 
Bugün burada durabilmek çok zor
Doğruyu bulmak kadar doğru kalmak
Bir şarkının içinde yürüyormuşum gibi
Ve bir nedeni olmalı dünyada olmamın
İnsanları tanımanın
Mutluluğun olduğu kadar 
Acının da bir nedeni olmalı.
Zamanı sürüyorum
Bir araba gibi
 Koltuğuma geçip son gazla
Galiba ben biraz adrenalin seviyorum
Zamanı geçmişten şimdiye
 Ve sonrasına hayatımın
Hayat…
Olmakla durmak farklı şeyler
Büyük dersler edindim
Düşe kalka
Her şeyin bir senaryodan ibaret olduğunu varsaydım
Ben yazdım ben oynadım
Bazen hiç seyircisi olmadı
Doğru
 Herkes çabalıyor üstelik kimse görmüyor
Böyle şeyler hep olur dedim
Üstüne alınma.
Gece olmasa ne anlamı olur gündüzün
Ve sevmeseydim gitmelerinin
Ayaklarını yerlere sürte sürte
Kapıyı sertçe kapatmanın
Bağrışmaların
Duymamaların
Sen susunca bağıran duvarların
Gidecek yerleri tüketiyorsun
 Düştüğünde seni kaldıracak insanları kaybediyorsun
Kendin oluyorsun sonra
Tüm bunların bir nedeni olmalı
Hayattaki yerimin
Bu kadar hayal kurabiliyor olmamın
Kayda değer bir yanı..