Hangisi daha çok üzer insanı? İnsanın gidişi mi, yoksa o kadar şeyden sonra, gelişi mi? Hangisi daha çok acıtır, nasır tutmuş kalbi?
Ve, o geldi. İçimdeki acı… Tatlı acı… Niye geldi ki? Ne güzel unutmuştum. Niye geldi? Bir an, sadece bir an, mutlu olduğumu hissettim. Zaten, sonra da o geldi. Yani fazla uzun sürmedi. Aman, zaten ben de alışamamıştım, mutluluğa… O ne öyle? Adı bile tuhaf, ”mutluluk”.
İyi ki mutlu değilim. Mutlu olsaydım, nasıl şiir yazardım, nasıl yazı, deneme… Mutluluk, insanlara oynanan bir oyun… Yani fazla uzun sürmesini beklemeyin. Bazen insanın gelişi bile üzebilir, geri dönüşü…
Ama merak etmeyin, fazla uzun sürmez, gelenin tekrar gidişi…
