mavi gibi geliyorsun,
İçine girsem kırmızı sanki,
Dışımda kalsan yeşil…
Ismin ne bilmeliyiz,
Dudakların hangi resim,
Çoğalıp göğüslerinin etrafında,
Seni çiçeklerinden öpmeliyiz.
Akşam sabah demeden,
Durmadan…
Lacivert kalana kadar yorulup…
Ben ve karanlığım,
Seni bütün renklerinden öpmeliyiz.
Arala kafeslerinin kapısını gözlerinin,
Gökkuşaklarını uçur düşlerime.
seninle, henüz kirletilmemiş bir beyazlığa gitmeliyiz.
Yusuf sinan
