“Günaydın” derdi her sabah,
günler ne güzel aydınlanırdı sözlerinde…
Güneşin tatlı sıcaklığı vardı ipek teninde,
cennette uyanırdım o deniz gözlerinde…
Artık günler aydın gelmiyor odamın karanlık sessizliğinde.
Olsun… anılarda uyanıyorum ben yine.
Zihnimin en derinlerinde…
Günaydın…
