Çok uzak olmayan bir geçmişte günlerin geçmesi için saatleri kovalardım.Bilirdim ki yirmi dörde tamamlanınca vakit o kötü günlerden bir gün daha eksilecek ve sabırla beklediğimiz huzurlu eski günlere kavuşacağız. Biraz beklemek gerekiyordu yalnızca ;sabretmek gerekiyordu ve sonra mutlak bir huzur.. Öyle olması gerekiyordu lakin olmadı günlerin geçmesini kötü günlerden kurtulmak için isterken hayat bize daha kötü günleri gösterdi. Bir dönüm noktası, bir bıçak sırtı, bir uçurum.. Bekleyişin ardından yaşadığımızdı bu ve ardından hayatımız komple değişti. Hoş yine bir şeyleri bekliyoruz geçsin diye gelsin diye ama artık umarak değil korkarak! Ha bu arada; hiç mutlu olmuyorsun değil ama boynu bükük kalıyor sevinçlerinin.. Eksiklik, yarım kalmışlık, kırılmışlık var üstünde !! Velhasıl zamanla nasıl baş edeceğimi bilmiyorum. Kendimi iyileştirmem gerek fakat nasıl yapacağımı bilmiyorum zira bugüne dek doğru bilip yaptıklarım iyi gelmedi ,bir şeyleri değiştirmek lazım da neyi ?
günleri kovalarsan !
