dağ biter
yürek çağı çoğalır
bulutlar yükselir
bakır kaplar iksire tutulur
bir şerbet dolanır dilimde
yutkundukça içimde büyür tad
gözüm yeşile sevdalı
gönlüm maviye aç
yalnız kuşlara mı verildi uçmak
hayır hayır gönlün orada
elini üzerine koyduğun o mümbit ovada
ve sana kol ve sana kanat
bir çölden kurtulunca at
bir yaradan sıyrılır etim
bir larva öbeğinden
bir davet duyarım sonra
ulu göklerden bir ışık ebedi
bayram yeri çocuklarının neşesidir
içlere evrilir güneş
ısıtan acıtan umutlandıran aydınlatan
bir tomurcuğun çatlama sancısı
bir kaynak ilahi, her şeye ışık tutan
eğilip hamd ederim
doğrulup and içerim
umudum o ki, kabul olur özürlerim
Yusuf Sinan
1 comment
j mbc