Alışmışlığın fazlasıydı bu his
Çarpılmıştan daha fazla
Ezilmişten daha hazin
Acımak mı gerekirdi
Acındırmak mı ?
Bi hayli kırgındı
Sadece çaresiz olmak
Güçlükle yutkunmakla beraber
Veda busesi vardı yanaklarında
Tebessüm müydü yoksa
Göz yaşlarınımı sarıyordu kanatlarıyla?
Farkettim ki onun adı
Ne melekti
Ne şeytan
O sadece alenen bir yalnızlığın abidesi
O ki taht kurmuş boşluğa.
