Bilmeyen sanar ki göç ettik Kuzeye
Vaktindeydi aşkın ateşinde kaldık
Değil mevsimden, sırt dönmedik Güneye
Değişen insan idi ıssız kaldık
Soğuk rüzgarları çekmiştik sineye
İlkbahar sonrası kara kışa kaldık
Sürgüne zorladılar gördük çok zulüm
Gönül topraklarında her gün bir ölüm
Seven insan hiç döner mi yurdundan
Canımızdan bildik cansız kaldık
ISSIZ KALDIK
