Issız bir kaldırımım ben
Kimsesi olmayan birisiyim ben
İnsanların içine çıkamam ben
Onların yüzüne bakamam ben
Hayatı çok erken anladım ben
Eğer anlamasaydım hala gülüyordum ben
Nerede hata yaptığımı anladım ben
Ama hatamı nasıl düzelteceğim ben
İnsanları tanıdıkça uzaklaşıyorum ben
Doğru yolu bulsam gideceğim ben
Sürekli onu görüyorum ben
Ve o da İman.
