Bazen insan kendi yaşamının içinde kaybolur.Kendini bulduğu zaman yeşeren bir umut bulur yüreğinde şaşkınlıkla.Her zaman olmasa bile zaman zaman olmuştur böyle anlarımız. Evet evet tabii ki olmuştur. Tüm umudumuz gitmişken içinizde bulduğunuz küçük,küçücük şeyden bahsediyorum.Ve onu yakalayıp kocaman bir dünya haline getirdiğiniz zaman bu belkide şans ve mutluluğa dönüşür sizin için.Belki bir fırsat.Ama en kötüsü de şans mı, mutluluk mu, fırsat mı yoksa kötü şeylerin habercisi mi olduğunu hiçbir şekilde bilemeyiş ve sanki iyi ile kötü arasında kalmış gibi hissetmenizdir. Tamda bu durumda olmanın çaresizliğini yaşıyorum.Yaşıma bakacak olursak bunlar için fazlasıyla genç olduğumu düşünsem de bizim için olması gerekeni yaşadığımızı unutmayarak bu durumdan nasıl kurtulacağımı düşünüyorum.Yine o içimdeki yardım edecek biliyorum…