Tem 16, 2018
887 Views
15 0

kafamdan hikayeler

Written by

 

 

Kafasını çıkardı T34’ten
elindeki vodkasını itinayla yükseltti bulutlara
ve nazdrovya dedi hocam düzeltirken vatkasını..
Şiirler kovalıyordu hocam eski fotoğraf çerçevelerinde,
dinlediği kitaplara, okuduğu filmlere, hayrandı hürriyetine..
Bu alışılmışlıklar hiç tekin değildi onun dünyasında,
Yıllar önce ölmüş biriydi o ve sokak yapımı özgürlüğü.
Anlatırdı bana tanrıları ve beni ki o tanıdığım en kalender deli…

Hoş gelirdi kamuflaj kuşanan kadınlar
“HAYAT” savaştaki tanklar kadar aşikar..
Güzel geliyor yaşayan birinin aklına geliyor olmak..
Patavatsız kaldırım taşları biliyordu yalnızlığımı,
fiyakalı tanklar, şiirler ve gökyüzü benimdir yalnız değilim..
Duruyordu evinde ve dedi “avizeler ve tavanlar sana gülümser”.
Sıkınca dişlerimi, yeniyordum hayaletleri…

(Aklın çılgınlığı tanrı benzerliğiydi ve şüphe günahtı.)

takip et

Ramazan Aydın

ben bir fotoğrafın rüyasıyım,
1997 ocak izmir doğumlu mezopotamyanın bağrından kopmuş birisi..
insanların ön yargılarını kırabildiğim tek yer kimseye okuyamadığım kağıtlarımdır, onlar burada.
okumasan da olur
Ramazan Aydın
takip et

Latest posts by Ramazan Aydın (see all)

Article Categories:
Şiir

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.