Kalabalık,
Kayboluyor insan
Uzaklaşmak istiyor
Gecenin sessizliğine
Kendini dinlemek istiyor…
Karanlık açıyor ellerini
Konuş der gibi…
Duvarlar dile geliyor
Dost misali
Güneş doğuyor sabaha karşı,
Aydınlık gönülleri sarıyor,
Yürekler genişliyor
Küçük çocuk gülümsüyor,
İnsanlar tekrardan yeryüzüne dağılıyor…
Akşam havanın karanlık rengi
Sessizliğin geceye hakimiyeti,
Hüznün bedenlere çöktüğü
Tarifsiz adresi…
(Akın ÖZER)
