Kal-bim-de
Üç hece arasına sıkışmış,
Yüreğime saplanmıştı tek hecelik fırtına.
Adı Aşk…
Dalgalı rüzgarlarda alabora olmuştu ürkek yaprak gibi gönlüm.
Bitmemiş hikayem,
Söylenmemiş türkümdün sen.
Sevdan;
Agustos sıcağıyla toprağın bağrını yardığında,
Yusuf illerindeki bengi su pınarımdın sen.
Lakin bir şey gelirmiydi ki elimden.
Olsun, yeis yok.
” Ümit varlıktan ileridir” derdi hep annem.
Ve hayallerime sarılırdım, esince inceden bir meltem.
O muhayyileyi de besleyen sen.
Anlamak zor şeydi.
Reva mıydı, o nazlı parmağına vurduğun gem.
Yine de bil isterim.
Yalnız seni sevmiştim ben.
Hiçbir aydınlığın gölgeleyemediği yerde,
Kal-bim-de…
C.K.A…
