Kitap Gönder
Eki 13, 2018
150 Views
0 0

Kan Gölü

Written by

Yine kan gölüne döndü cennet Vatanım
İhaneti yaz kış bitmez kalleş düşmanın
Kara duman tütüyor evinde Akarsu’nun
Gözyaşı sel, ana baba eş ve çocukların

Hangi birine yanıp adına destan yazalım
Bakır’a genç yaşta nasıl mezar kazalım
Ocağına ateş düşen anneye ne yazalım
Gözyaşı sel, ana baba eş ve çocukların

Uçuyordu şahin gibi gökyüzünde Burak
Kırıldı kanadı düştü Kenan’la aldı toprak
Da r gelmeyecek mi makber her ikisine
Gözyaşı sel, ana baba eş ve çocukların

Hayalleri yeşerecekti Nazmi’yle Fatih’in
Çocuklarını sırtında gezdirecekti bir gün
Soldu kır çiçekleri toprak oldu bedenleri
Gözyaşı sel, ana baba eş ve çocukların

Arı’nın bi başına duran masum fotoğrafı
Şahin’in eşi ve çocuğuyla resmi kaldı anı
Anadolu yaslı, şehit olan yoksul çocukları
Gözyaşı sel, ana baba eş ve çocukların

Deniz’im ne kadar dalgalansan hakkındır
Anadolu kan ağlıyor tam otuz dört yıldır
Mesaj formatı bile değişmedi onca yıldır
Hayal’im, kalsan da Tek başına susma yaz !

Necati Kavlak
5.10.2018

Kavlak Necati

Kavlak Necati

Güneşin doğuşu, Can Kuş'u nun Dünya'ya kanat çırpması ise,
Gün batımı da, açan güllerin solan yaprakları olmalı.
Her gün yeniden doğan, her gün yeniden ölen bir bedenin,
kafesinde çırpınıp durmak zor.
Doğduğum yöre de, taşlar topraktan daha çok.
dağında gökyüzüne, Çam ağacı yerine, Ardıç ağaçları uzanır.
Gövdesi ne tomruk olur, ne de kereste.
Kiriş diye uzatamasın onu duvarın üstüne.
Yanarken saman alevi gibidir, köz bırakmaz geride.
Büyürken fidanı su istemez.
Kışın yağan kar, ve Nisan yağmuru yeter yaşamasına. İğne yapraklarının arasında olur gılikleri.(meyve)
Önce yeşil, sonra siyah.
Acıdır tadı.
İlaç olmaz hiç bir yaraya.
İşte ben böyle bir kıraç toprağın üzerinde yeşermiş,
kökü kayaların altına uzana ağaç gibiyim.
Siz çınar da diyebilirsiniz, koyu gölgesi olan, Meşe'de. Kayın,gürgen zaten hiç olmaz bizim dağımızda.
Dereler kışın akar, yazın kurur.
Avşar'ın soylu kızları suyu kuyudan çeker kovayla.
Kulaçla ölçülür kuyunun derinliği.
Al yazmalı, beyaz tülbentli kızlar, aynayla haberleşir, yavuklusuyla.
Hala öylemi bilmem.
Ben gideli gurbet ele, değişmiştir belki, gelenek ve de töre. Belki orada da geziyordur, genç kızlar sevgilisiyle el ele.
Kim bilir?
Ben buyum işte.
Diğer kimlik bilgilerim kayıtlı nüfus kütüğümde.
İlim ilçem hepsi var.
Bence esas ben, bu satırlarda saklı.
Çözün çözebilirseniz,bu bir bilmece.....
Kavlak Necati

Latest posts by Kavlak Necati (see all)

Article Categories:
Şiir

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.