Kayıt Ol
Eki 24, 2014
1041 Views
0 0

Kasım sonu…

Written by

 

Sonbahar yolcuydu yangın renkleriyle

Hüznü bıraktı gözlerinde giderken

Üşümüş dalgalar sahilde geziniyordu

Hazan son göçmen kuşları uğurlarken…

Kayıp yılların tortusu vardı yüreğinde

Defalarca yanan bir yangının külü gibi

Umutlar bir bir yok olmuştu, tükenmişti

Kapı çalışlarına hasret akşam üstülerde…

Bir yol olmalıydı sevgi adına, bir kaçış

Yitirilen zamanın bir bedeli olmalıydı

Uzanan ellerin hatırı için dönülmeliydi

Her zaman hoş gören ve aşka inanan

Affeden bir kalbin olacağı bilinmeliydi…

Yorgun bir mevsimin sonunda karşılaştık

Kırgındın hayata ve yaşattıklarına

Günün son ışıkları saçlarında gezerken

Bir fincan çay şahit oldu anlattıklarına…

Simsiyah bir gece zamanı sarmalarken

Deniz tuzunu kattı gül dudaklarına

Rüzgâr deli esti, bulutlar telaşlandı

Onların telaşına martılar da katıldı

Kayboldular ufukta geçmişi silercesine…

Bir vapur geçti ak beyaz köpüklerle

Bu en son seferi mutluluk olmalıydı

Karanlığı delen bir çığlık gibi uzaklaştı…

Kocaman kahve gözlerin sulara takıldı

Buluşamayan dalgacıklara iç geçirdin

Ve gün ışıyana kadar Sabahı bekledin…

Artık, güneşten önce sevgi doğmalıydı

Özlenen yarınlar aydınlık olmalıydı

Sıra dışı, güzel bir günde tanıdım o’nu

Hazanın sonu, aylardan kasımdı…

 

Ferhat AĞAOĞLU

Latest posts by fagaoglu (see all)

Article Categories:
Şiir

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.