Bomboş sayfaları dolduruyorum yine
Var olmak için hayat gibi
Kağıda yazıyorum kendimi
Bazende kalem oluyor yaşıyordum sayfayı
İçimden geldiği gibi..
Buraya nokta konulacak diye koymuyordum noktayı
Eğer bitiyorsam koyuyordum.
Güzel görünsün diye dikkatlide yaşamıyordum
Nerede hissediyorsam kelimeleri orada yaşıyordum
Nereye aitse kelimem oraya koyuyordum
Yeni bir sayfayla başlıyordu her şey
Bütün cümlelerim başka sayfalarda kalıyordu
En keyif aldığım cümleleriyse tekrar tekrar yaşıyordum sayfaya
Bıkmadan..
O narin yaşam kaynağı, su
Birkaç damlasıyla nasıl da tüm yaşamımı mahvediyordu
Altüst oluyordum .
Kurumayan yaralar açıyordu bazen yaşamımda .
Damlaların öfkelerince yeni sayfalarım da kirleniyordu
Kuruyordu yeni sayfaları açana değin ama ..
İzi kalıyordu
Bir kaç damla yaşam kaynağı devam eden yaşamımı da engelliyordu .
Yazamıyordum
Yaşayamıyordum ..
Bazen de kalemim bitiyordu ne kadar tükenmez desekte ..
Yazamıyordum o zamanda .
Yeni bir kaleme ihtiyacım oluyordu .
Tıpkı yeni bir sayfa gibi ..
Yeni bir bene …
