Mantık söyler, insan ise konuşur. Konuşulana söz der insan.
Ahlaklı sözdür insani mantığa uygun yapan ve insanı hayvanlıktan muaf tutan. Konuşabilmek bir cesaret, bir ahlakı yansımadır. Sözde bazen gizli sandıklar içerisinde saygı, bazen ise bir savunma bulunur. Insan bocalar durur!!!
Cesaret karar kılar ve insan konuşur.
Kendisine konuşmak anlamlı iken karşısındaki anlamsizlastırır.
Konuşan boşluğa düşer. Yanıt veren ise sözü kirletendir. Anlamsızlaştığı gibi, yanlıştır veya kötüdür!!!
Konuşulanda hak kayb olur, nefs savaşır. Iki konuşanda dürüstdür (kendi çapında). Yorum ise asıl mevzuyu siyah bir örtü ile yerin altına iter. Anlam ve hak kaybendendir her daim. Cünkü yorum yapan her zaman haklıdır!!!
Konuşmak insan sıfatı iken, konuşanı susturan gelişmemiş kültürler.
Halbuki HAKKI savunan yaratan!!!
