Neye yarar,iki elin arası kalmış bu başını taşlara vurmak.
Neye yarar,çekip gitmek
Neye yarar,hiç olup ; gece yolunu kaybetmek.
Benim de var,avuçlarımda sönen onca gençlik ateşim.
Benim de var,geçmişimde siyah perdelerde gizlediğim pencerelerim…
Zaten zafer bir koldan gelirken,yanında hüznü misafir getirir.
Bir kaç gün kalası varsa,yanındaki ömür boyu sana emanettir.
Ben mi zayıfım ?
Hayır,”zayıfım” diyecek kadar gücüm var.
Ben mi güçlüyüm ?
Hayır,bu otobanlar bana kalkıp gitmem için çok dar.
Bilmezlikten gelirim,şu tütün illetleri beni mezara komşu eder,
Bir kayıbım var yar’im,ikimizin içtiği şu bâdelere değer…
Sağ omzumda iz’in,vakti gelirse alıp gidebilirsin,
Ve benden istediğin canım olsun bi zahmet,gerisini veremeyebilirim.
Canım çeker ölmeyi ama yaşanacak daha çok kalp ağrısı var,
Bilmem şu sabahların fırtınalarına dayanacak daha neyim var !
Sen de gör artık,bu karanlıkta kalman için kaç sebebin var ?
Ben göremiyorum çünkü,bakmak için iki gözden başka neyim var ? 