“Leylim”

Hala kulağımda sesi kemanın,
Hala sayıklıyor notalar seni.
Bilmem, tükenir mi kara dumanın?
Bilmem, hangi ruhlar oyalar seni…

Tekrar dirilirsem sanadır meylim,
Bakarsın gözüme, oyulur oylum,
Ölümümü sakın işitme Leylim,
Vicdan azabın ah, paralar seni!

Bıraktım seni güz ile artık,
Gömecekler beni saz ile artık,
Dönemem baharla, yaz ile artık,
Dönülmeyen yollar, yaralar seni…

Leylaklar gösterdi buruk rengini,
Bülbüller susarak arar dengini,
Yalnızca ben miyim çile zengini?
Dertlerin ansızın karalar seni…

Kulağımda ezgin çınlıyor çın çın,
Bana efsunkâr bir melodi açın,
Tablomdan dökülmüş parlayan saçın,
Yaratır tuvalde boyalar seni.

“Sevgili” Kitabından.

– Fatih NAMLI