Yeni bir günü yakasından sürükledim.
Sabah oluyor; üstelik
Martılara bizden daha evvel…
Yedi yirmi dört bir karanlık evresi bu
Ay tutulmuş, dört tarafıyla tutulmuş
Bir ada gibi, ıssız gibi
Bir vakit tutulmuş sana, sanki…
Yağmur hiç durmaz, durmaz sevgilim.
Pencereleri döver, duvarları deler
Ruhlar dağılır, iki kişilik bir yalnızlıktır…
Pencereleri döver, duvarları deler
Ruhlar dağılır, iki kişilik bir yalnızlıktır…
Saat biraz kırık dörtten, biraz beşe yakın
Üzerime örtmem gereken bir gündüz var
Tut bir köşesinden, tut, tut…
Yıpranmışlık mevsim mevsim geçiyor üzerimden
Ne aşklar geçiyor,
Neler neler… Geçiyor işte.
Bir şekilde…
Neler neler… Geçiyor işte.
Bir şekilde…
Tek ayağı kırık bir tabure .
Bir uçurumun kenarı, köşesiz bir küp.
Mum ateşinde düş yakan çocuklar gibiyim.
İşte bu, öyle bir düşüş.
Baş kaldırış, direniş, savaşma ulan seviş!
Yeni bir dün yakamdan sürüklüyor
Tırnaklarıma kazınmış isimler sürüklüyor
Bir intihar bu, adı sevmek!
Tırnaklarıma kazınmış isimler sürüklüyor
Bir intihar bu, adı sevmek!
Sabah oluyor üstelik
Ve martılara bizden daha evvel.
Umut Köksal 13.8.2014
