Biri varmış, biri yokmuş
Var olanın yok oluşu yüreğe dokunurmuş.
Vakit henüz erken diye düşünenin,
Sonradan çabası boşuna olurmuş.
Gelme zaman, gitme zaman
Med-cezir misali duygu dalgası,
Köpürür dururmuş.
Dağları aşma zaman,
Yokuşa koşma aman,
Diyen diller,
Bir süre sonra suspus olurmuş.
Bendeki masal uzar gider de,
Ne akıllanır insan, ne frenlenir.
Sonra gökten değil belki ama
Bahçemdeki ağaçtan
Düşen üç elmanın,
Veya armutun,
Veya kirazın
Peşine düşen çok olurmuş.
Bilen bilmeyen konuşurmuş.
Bu da benden sonraki nesillere ders olurmuş.
