Mezarlık çiçeği
Bulutlara sarmıştı gökleri, maviye
Yalnızca bizi boyadı yağmurlar.
Esir kalmış griye,
Onca kalabalık sokaklar.
Ötenazi arzeden bir rüyaydı sensiz anlar.
Ölüm kadar ani ve sonsuz,
Yağmur tanesi adedince ölüp,
Bir kez ıslanmak…
Gurur diyorlar,
Yaşanmamışlıklar için pişman eden.
Gözyaşlarını bir bir gömerken,
Yeşermiş yine mısralarca hüzün.
Mabedime sürgünümdün sen.
Belki bir gün uğrarsın bana.
Bir demet mezarlık çiçeği ve
Toprak kokusu ikram ederim sana.
