Kayıt Ol
Ağu 6, 2017
743 Views
0 0

Mor Dudaklar

Written by

insanın insana yaptığını yapmaz
yazın gürleyen göklerin ardına sıkışıp kalmış iki çift ayak
damlalarını serpiştirirken şemsiyeme hiç mi umursamaz
hiç mu utanmaz göz kapaklarının nefreti

biliyorum
ben daima suçlu bulunmaktan korkuyordum
tıpkı yağmurda kalmış, üşümüş, titreyen bir köpek gibi..
sığınıverirdim göğüslerinin bittiği yere
eninde sonunda
ellerimi doğrultup omuzlarına af diliyordum
beni bilirsin, ben buydum

hiçbir güç sökemezdi birbirimizi
terleyen çarşaflara kaplarken bedenimizi
orta yerinden çatlayan gökyüzüydü yatağımız
yastıklarımız kanadı kırık, uçmaya hasret kuşlardandı
hayır yanlış anlamadın
kuşlardı

kanatları alev alev yanarken bulutların
eğildim yüzüne
yeryüzüne akseden çığlıklarım:
ben geliyorum sevgilim
yağmurlara doğru
ölüm sularını susamak lazım..

Avatar

Latest posts by haknturkmn (see all)

Article Categories:
Şiir

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.