Neyseler

Şu sıralar yazı yazasım yoktu aslında.Ancak aniden bastıran nedensizce bir istek geldi içime tutamadım kelimeleri içimde,dökülüverdiler.
Hep dertten bahsederdim,unutmaya çalışmaktan,acıdan,aşk sızısından,
kalp ağrısından.Düşündüm sonra da tek dert bizde mi,tek acı,tek tükenmişlik.
Aslında böyle dertli biri değilimdir çoğu zaman arada tutuveriyor işte,aldanıyorum bende bu yalan dünyanın oyunlarına.Kaptırıyorum bende kendimi ruha zarar veren acılara.Kızıyorum zarar verenlere ama sonra hep geçiyor.Affediciliği yüksek bir kalp taşıyorum birde temiz ruh.En azından böyle düşünüyorum.Bu sıralar iyimserim bakarsanız.Olması gerektiği kadar mı fazla mı bilmiyorum.Ama şunu biliyorum ki daha iyi hissediyorum.Nasip değilmiş,yaşamamız gerekiyormuş gibi cümleleri daha çok kuruyorum.Kızmıyorum mesela insanlara.Bana en çok zarar verene bile hatta.
Geçiriyorum ben öyle neyseler ile hayatımı.İyi mi yapıyorum yoksa kötü mü o konu tartışmaya açık bakarsanız.Ancak ruhumun yorulmadığını hissedebiliyorum artık.