Kayıt Ol
Kas 20, 2017
666 Views
1 0

NOKSAN

Written by

NOKSAN

Bakmışsın endişe gökyüzüne vurmuş,

Martılar upuzun bir yol izlemekte.

Sağa bakıyorum çocuk;

Sola bakıyorum çocuk.

Korkuyu hissediyorum,yolumu değiştiriyorum;

Diğer yolda,başka bir korku.

Nereye baksam bina görüyorum.

Sahi,ağaçlar nerde?

Anne,neden bana korkuyla bakıyorsun?

Baba,babacığım neden dışarı çıkarken “dikkat et” diyorsun?

Henüz haberim yok bu acımasız bedenimden,

Kulağımda yankılanan çığlıkla;

Sıçradım.

Nerdeyim ben şimdi?

Neden kız çocukları gülmüyor?

Bağırma sesleri duyuyorum,

Kaya gibi sağlam duvarların ardından.

Uçan kuşun kanadına, ak gülün rengine kanarsın

Kanarsın da nereye kadar yanarsın?

Hani gitmek istersinde

Arkadandan çeken biri olur ya

Hani çığlık atmak istersin de

Ağzını kapatan bir çift el olur ya

Tamam tamam,

Ben şimdi uyuyorum

Uyursam geçicek, biliyorum.

Uyandım,geçmedi.

Islak gözlerimle etrafa bakıp;

Hiçbişey olmamış gibi gülümsüyorum.

YAREN TEKDAL

Avatar

Latest posts by yaren tekdal (see all)

Article Categories:
Şiir

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.