Nasıl olacak bu işler, nasıl devam edecek hayatlarımız. Nasıl bulunur uğruna harcanan değerli şeyler. Nasıl severiz küçük ama bir o kadar da görmezden geldiğimiz anlam dolu hayatlarımızı. Nasıl öğreniriz kaybetmeden tecrübe edinmeyi. Çok mu zor böyle yaşamak. Yoksa çok mu kolay bu şekilde düşünmek. Çarpıtılmış düşüncelerle çarpışıp duruyorum. Bazen çarpılıyorum. Bazen de o kadar çok anlamsız şeylere anlam yüklüyorum ki sonunda gene ölümsüz düşüncelerle öldürüyorum hayallerimi. Sormaktan bıktım usandım sordukça sorun olan sorunları artık öldürüyorum. Hergün aynı şeyleri yapmayı öldürüyorum. Olur olmaz beklentileri öldürüyorum. Hayattan olumlu şeyler beklemeyi öldürüyorum. Mutlu olmayı öldürüyorum. Kısaca hayatın kendisini öldürüyorum. Yaşayanlara selam olsun.
Öldürmeyin
