ŞiirOn Beş Katlı Binalar3 Temmuz 2016Gülbahar Bozkurt On beş katlı binaların gölgesi karışıyor; Hala bacası tüten ekmek fırınının dumanına.. Yıldızlar da büyümüyor bu gece, Pencere kenarına birikiyor umut, Çekin perdeleri.. Bir ay bilirim, bulutların ardında çoğu zaman Onun yüzünden bu dünya ahvalim. Söylenenlerin ve yazılanların ötesinde yaşananlar.. Aramızdan yitip giden samimiyetin katili, On beş katlı binalar.. Seversiniz oyalanmayı yalanlarla Yaşadıklarınızla harap oldunuz Oysa samimiyet.. Ağlayalım ruhlarımıza Gelip giden, geçip giden, ölüp giden.. On beş katlı binalar; Bizi yok olmaya mahkum eden.. Okunma : 863 Bunu paylaş: Facebook üzerinde paylaş (Yeni pencerede açılır) Facebook X'te paylaş (Yeni pencerede açılır) X WhatsApp'ta paylaş (Yeni pencerede açılır) WhatsApp Bunu beğen:Beğen Yükleniyor... Gülbahar Bozkurt Yazıyorum, yazıyorum ve yazıyorum. Bir yanıt yazın Yanıtı iptal etYorum yapabilmek için oturum açmalısınız. Bu site istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanır. Yorum verilerinizin nasıl işlendiğini öğrenin.