Özlemek hasrete dem vurmak gibiydi,
Biraz ağlamaktı belki de,
Yanında olmadığı her ana şahitlikti,
Olur olmaz zamanlarda dalıp gitmekti.
Özlemek, sımsıkı sarılacak bir gönül aramaktı,
Ardına bakmadan hayallerle büyümek,
Geçmişi silerek koşmaktı yüreğine,
Her ne olursa olsun aldırış etmeden hissetmekti.
Özlemek geri dönülen bir yol gibiydi,
Usulca beklemek, bir müzik ardına saklanmaktı.
Bazen yastığa sarılmak ve ona hitap etmekti.
Dışarıyı seyredip kar tanelerinde anlam aramaktı.
Özlemek, sadece bir kelimeden ibaret değildi.
Bir gönüle seslenmekti.
Bir kalbe gizlice girmek ve orda yaşamaktı.
Özlemek, her geçen güne sığmaktı.
