“Bu sana kaçıncı yazışım baba. Kelimelerin satırların kaçıncı yazılışı. illmiyorsun değil mi.? Okumadın ki hiç? o kadar uzaksın ki okumadın. Cevap vermedin. Sahii o kadar mektup ne yaptın. Anlıyorum okumadın. Cevap dahii yazmadın peki ama ne yaptın? Hani derler ya kızların ilk aşkı babalarıdır diye benim öyle olmadınm. Daha küçük bir kız çocuğuyken hayat beni bir yetişkin gibi olmaya zorladı. Şuan düşünüyorumda hafızamda hiç anılarımız kalmamış. Oysa ne çok beklerdim eve gelmeni. Kızlar babalarıyla eğlenirken hep iç geçirirdim babam gelecek. Bizi.. Beni bırakmaz diyişim hala kulaklarımda. Neden gelmedin baba.. güçlü ol derdin banakimse seni yıkamaz. Haklıydın baba kimse beni yıkamadı ne zaman.. ne de başka bir şey. Güçlü olamadığım tek konu vardı o da sendin. Hayata sırf senin için tutunuyordum. Hep oku derdin okudum çabaladım. sırf senin için. Sen olmasaydın belkide çalışmayacaktım. Peki baba sen benim için o kadar önemliyken neden beni görmezden geldin neden beni değersizmişim gibi hissettiriyorsun. Geçen gün kapı aralığında annemi ağlarken gördüm. Kadın üzülüyor şaşırıyor hem annelik babalık zor bu devirde. SEinin bize hiç bir faydan yokken bile bekledik seni. Sabrettik. Sonucu öyle mi olacaktı? Bazen düşünüyorum tanrı neden görmüyor halimi.? Herkes tanrı sevdiği kula zor imtihanlar verir diyor. O zaman küçük bir kız çocuğuydum inanıyordum. Mutlaka diyordum birgün birgün tanrı görecek beni. Sonra.. Sonrası.. büyüdüm. hayatın gerçekleriyle vuruldum. Çok bekledim seni baba. Çok güçlü oldum kimseye boyun eğmedim okudum..okudum.. sırf senin için. Her gece uyumadan dua ettim. İnanıyordum tekrardan mutlu olacağımıza. Neden inancımı kırdın. Ne yaptım ki sana. Neden? Bu kadar güçlü durduktan sonra neden canımı yaktın. ARtık ortalıkta dolaşan amacı olmayan ruhsuz hissiz birileştim. Mutlu musun? Ben her sabah bugün babam için bişeyler yapmalıyım derken neden acıttın kalbimi. kanatlarım kırılırken neden saçlarımı okşmadın. Bir sürü soru var ama artık hepsi sen gibi değersizleşti. Artık öyle bir karanlıktayım ki. Ne çıkabiliyorum ne de dibe sürükleniyorum. Öylece duruyorum. Bu sana son yazışım. Diyorum ama bakma sen odamda biriktirdiğim daha niceleri var gönderilmeyi okunmayı bekleyen. Hepsini okurken kelimeler sanki beni boğuyor. Artık yazamıyorum bişey. Beni u kadar hissizleştirdiğin için teşekkür ederim. Beni yıktığın için. Evet senin dediğin gibi güçlü bir kız olamadım belki. Ama baba sende iyi bir baba olamadın. Haksız mıyım? Babalar kızların ilk aşkıydı hani. Sen neden katilim olmayı seçtin ki?
Perdeleri Güneş Yıpratır Çocuk, Kızlarıysa BABAları..
