Kayıt Ol
Tem 12, 2014
1317 Views
0 0

PETER

Written by

Ben Peter,

Dümdüz bir insanım

Hiç değişmedim hayatım boyunca

Mesela tam otuz yıldır otuz yaşındayım

Bir altmış boyum var, boyum uzamaz benim

Saçlarım uzar bazan

Sakalım uzar, arada keserim

Sol kulağım hiç duymaz

Sağ kulağım sol kulağımın duyma özelliğini çalmış ben doğmadan.

 

Adım Peter

Benim hiç rüyalarım yoktur

Ya da bilmiyorum belki vardır da ben hatırlamıyorum uyanınca

Ama uyumaktan başka hiçbir işim de yok ki

Çok nadir yemek yerim

Arka dişlerim komple döküktür

Arkada oldukları için onları saklama gereği duymuyorum

Onların bile bir anısı var, benim hiç anım olmadı.

 

Adım Peter

Karşıdan karşıya geçerken hiç sağıma soluma bakmadım ben

Gözlerim Kırgızlar gibi kısıktır

Sırf bu bakışlarım yüzünden dövüldüm ben

Küfrettiler ama benim hiç anne babam olmadı

Piç de değilim;

Bir denizkızı atmış beni kıyıya

Yaşlı bir martıdan öğrendim bunu

Bu bir anı değil;

Anılar sonradan öğrenilmez çünkü

Yani ben, Peter. Benim hiç anım olmadı

Nasıl doğdun diye soracak olsa biri

“Allah belamı versin” diyorum “bilmiyorum”

Ama eğer doğmuşsam vardır bir sebebi

İsa gibi miyim diyorum bazan

Ama ben dümdüz bir adamım.

 

Ben Peter

Yolda yürürken gölgem takip etmez beni

Arkasından da gidemedim hiçbir zaman

Hayatta ilgi çeken hiçbir şeye şahit olmadım

Birinin öldüğünü görmedim mesela

Ya da Kudüs’e gitmedim hiç.

 

Adım Peter benim

Burnum hiç koku almaz

O yüzden her yerde yaşayabilirim

Grip olduğum zaman hiç burnum akmadı

Ya da hiç grip olmadım bilmiyorum

Hiç “burnumun direği kırıldı” diye şikâyet edemedim.

Gündüzleri hiç dışarı çıkmadım, güneşe düşmanlığım yok

Geceyi seviyorum çünkü karı seviyorum

Kar yağışını izlemek rahatlatır beni

Bana adımın Peter olduğunu hatırlatır.

 

Evet, ben Peter

Hiç şikâyet etmedim çünkü yaşamak şikâyetin kendisidir

Okula gitmedim ben, okulları sevmem

Gereksiz olan, hayatın hiçbir yerinde kullanılmayacak olan ne kadar bilgi varsa hepsini öğretirler

Öğrendiğim en iyi şey şu bu yüzden;

“en önemli bilgi gereksiz bilgidir.”

 

Evet, baylar bayanlar, ben Peter

Siz de birer Peter’siniz

Siz de şikâyetin tam ortasına düşmüşsünüz.

Ben yaşamıyorum, hiç yaşamadım

Ama kim bana tam anlamıyla yaşadığını söyleyebilir ki.

 

Evet, dünya Peter olmadan korkunç bir yer

Tıpkı dünyada kimse kalmamış, herkes ölmüşken

O otel odasında, yalnız başınıza beklerken

O odanın kapısının çalınması gibi…

Avatar

Latest posts by Deniz Tuger (see all)

Article Categories:
Şiir

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.